Niebezpieczne dążenie do doskonałości

Perfekcjonizm to nieustanne usiłowanie osiągania nierealnych celów w życiu i ocenianie swojej wartości wyłącznie w kategoriach produktywności i wywiązywania się z zadań. Taki pęd do doskonałości może nieść ze sobą wiele szkodliwych konsekwencji. Jeśli nie potrafimy zaakceptować tego, że jak każdy człowiek tak i my popełniamy czasami błędy, to każde nasze najmniejsze potknięcie czy pomyłka będzie dla nas wielką tragedią i porażką wpędzającą nas w przygnębienie i zły nastrój.

Perfekcjoniści to osoby, które:
-czują, że same MUSZĄ być idealne w (prawie) wszystkim co robią, albo
-uważają, że inni ludzie powinni znacznie bardziej przykładać się do swoich obowiązków i lepiej wykonywać swoje zadania, a jeśli tak nie robią, to należy za nich poprawiać lub nie należy im ufać, albo
-mają poczucie, że inne osoby stawiają im zbyt wygórowane oczekiwania i za wysokie standardy, bez spełnienia których nie będą lubiani i szanowani, nie będą zasługiwać na miłość i szacunek innych ludzi.

Takie przekonania powiązane są często z problemami z poczuciem własnej wartości, nadmiernym samokrytycyzmem, czasami też nieśmiałością i mogą wywoływać wiele negatywnych emocji (niepokoju, złości, stresu), kiedy człowiek nie jest w stanie sprostać swoim wyśrubowanym standardom. W bardziej skrajnych przypadkach perfekcjonizm może doprowadzić do depresji, problemów z łaknieniem i masą ciała, obsesyjnych myśli i kompulsywnych zachowań, lęków czy fobii społecznej. Niezależnie od natury trudności, pomocna okaże się psychoterapia poznawczo-behawioralna lub kontakt z psychologiem pracującym z użyciem technik terapii poznawczo-behawioralnej.

Udostępnij