Każdy z nas czasem odczuwa przygnębienie oraz zniechęcenie. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy spotkało nas przykre wydarzenie, takie jak np. śmierć bliskiej osoby, rozpad związku czy duża strata finansowa. Odczuwanie smutku jest kwestią normalną, a nawet pożądaną. Pozwala bowiem na skonfrontowanie ze stratą, która nas dotknęła. Czasem jednak obniżony nastrój utrzymuje się przez długi czas oraz oddziałuje negatywnie na wiele sfer życia. Kryteria oceny klinicznej zaburzeń depresyjnych są nieprecyzyjne. W niektórych przypadkach trudno określić, czy dany stan jest jeszcze adaptacyjnym obniżeniem nastroju czy już depresją. Z tego powodu psychologowie wyróżniają również „łagodniejszą” formę depresji – dystymię oraz zaburzenia adaptacyjne z obniżeniem nastroju, pojawiające się bezpośrednio po wydarzeniu silnie stresującym (jak np. poród czy przeprowadzka). Do zdiagnozowania depresji dochodzi, gdy mamy do czynienia z większą liczbą uporczywie utrzymujących się objawów. U osoby dotkniętej depresją możemy zaobserwować znacznie obniżony nastrój, a także brak zainteresowania sprawiającymi wcześniej przyjemność rzeczami oraz czynnościami. Często występują również zmęczenie, trudności w koncentracji uwagi, spowolnienie ruchowe lub nadpobudliwość, kłopoty ze snem (nadmierna senność lub bezsenność) czy zmniejszenie łaknienia. Nierzadko pojawiaja się również samoobwinianie, odmawianie sobie wartości czy nawet myśli o śmierci i samobójstwie. Rozpoznanie depresji ma miejsce, gdy większość z wymienionych wyżej objawów występuje prawie codziennie przez przynajmniej 2 tygodnie (Butcher, Carson i Mineka, 2003). Depresja jest poważną chorobą i nie należy jej bagatelizować. Nieleczona nie tylko powoduje silne cierpienie, ale również oddziałuje negatywnie na życie rodzinne, społeczne czy zawodowe. Istnieją sprawdzone sposoby walki z depresją – zazwyczaj wykorzystuje się psychoterapię oraz farmakoterapię. Epizody depresji trwają przeciętnie 6 miesięcy. Podjęcie leczenia może skrócić okres ich trwania oraz zapobiec nawrotom (Butcher, Carson i Mineka, 2003). Butcher, J., Carson, R., Mineka, S. (2003). Psychologia zaburzeń. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.




