głodzenie się

Syndrom głodu – jak głodzenie się wpływa na organizm

Dobrze zbadane są efekty jakie głodzenie się wywołuje w ludzkim organizmie. Ciało domagające się kalorii reaguje „syndromem głodu”. Osoby chorujące na jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa) cierpią z powodu głodu w wyniku poważnego niedoboru przyjmowanych kalorii do organizmu. Natomiast osoby z żarłocznością psychiczną (bulimia nervosa) cierpią z powodu głodu wywołanego restrykcją w diecie i zachowaniami dążącymi do przeczyszczenia (co również zmniejsza ilość dostarczonych kalorii) oraz nieregularnym przyjmowaniem niezbędnych substancji odżywczych.

Wielki Eksperyment Głodowy

W roku 1940 w Minesocie, miał miejsce eksperyment, w którym wzięło udział 32 młodych i zdrowych żołnierzy ze Stanów Zjednoczonych. Każdy z nich był oddany służbie wojskowej i dobrowolnie angażował się w akcje humanitarne. Mężczyźni stali się obiektem rocznego eksperymentu badawczego, który polegał na:

– normalnym jedzeniu przez 3 miesiące (3600 kalorii)- redukcji przyjmowanych pokarmów o 50% przez 6 miesięcy (1800 kalorii)

– powrocie do spożywania normalnych posiłków (3600 kalorii)

Przez pierwsze 3 miesiące, podczas przyjmowania normalnych racji żywieniowych, żołnierze zachowywali się w sposób nie budzący zastrzeżeń, dogadywali się między sobą, grali w gry, śledzili przebieg wojny w radio i w prasie.

Po 6 miesiącach jedzenia zredukowanej racji pokarmu o połowę, mężczyźni zaczęli doświadczać nie tylko spodziewanych się zmian fizycznych, ale również pojawiły się u nich zmiany w psychice.

Zmiany fizyczne

Średnio, mężczyźni stracili 25% swojej wcześniej wagi ciała, zarówno tłuszczu jak i mięśni. Serca (mięsień) również zmniejszyły się o 25% , puls i przemiana materii spowolniały, tak że organizm był w stanie zaoszczędzić jedynie 600 kalorii na cały dzień.  Temperatura ciała obniżyła się, mężczyźni odczuwali zimno przez cały czas. Wielu zgłaszało zawroty głowy i omdlenia. Poza tym, utracili siły i byli chronicznie zmęczeni. Często wypadały im włosy i skóra stała się sucha. Wielu z nich również cierpiało na retencję płynów.  W wyniku braku pożądania i czynności seksualnych poziom hormonów mężczyzn uległ zmniejszeniu.

Zmiany osobowościowe

Mężczyźni stali się depresyjni i apatyczni, skoncentrowani na sobie i mniej zainteresowani tym co działo się wokół nich. Ich sprawność umysłowa spadła, stali się niespokojni, humorzaści, zdenerwowani, łatwo ich było zirytować. Zgłaszali pogorszenie się koncentracji, problemy z podejmowaniem decyzji. Wykazywali się również  sztywnością i obsesyjnością w myśleniu.

Zmiany społeczne

Uczestnicy eksperymentu stracili dawne poczucie humoru, stali się sarkastyczni względem innych i w interakcji społecznej zachowali się sztywno. Ich rozmowy dotyczyły głównie jedzenia.

Zainteresowanie jedzeniem

Zmiany w podejściu do jedzenia były jednymi z najbardziej zaskakujących wyników eksperymentu.  Mężczyźni stali się zaabsorbowani tematem jedzenia, włączając w to uporczywe myślenie i sny dotyczące pokarmów. W czasie posiłku można było zaobserwować  zmiany w zachowaniu uczestników, takie jak: zabawa jedzeniem, rytuały związane ze sposobem jedzenia i czasem trwania jego spożycia. Ponadto żołnierze zbierali przepisy potraw, co było dość niecodziennym zjawiskiem wśród mężczyzn w latach czterdziestych.

Opisane wyżej objawy mogą dotyczyć każdego, kto jest pozbawiony odpowiedniej ilości kalorii. Jeśli zauważasz te symptomy u siebie, pamiętaj, że przyczyna może być jedna – niedożywienie organizmu.

Powrót do zdrowej diety

Mężczyźni, biorący udział w eksperymencie w Minesocie, wrócili do psychicznej i fizycznej formy po tym jak zaczęli jeść regularnie i w odpowiedniej ilości. Wymagało to jednak czasu. Wielu mężczyzn zgłaszało uczucie bycia pełnym, a niektórzy nawet doświadczenie napadów objadania się. Przez dłuższy czas nastrój uczestników, jak i zachowania społeczne były na niskim poziomie.

Jakie to ma znaczenie dla zaburzeń odżywiania?

Uważa się, że jakikolwiek rodzaj utraty wagi, zarówno poprzez dietę, jak i wirus pokarmowy,  może doprowadzić do rozwoju zaburzeń odżywiania.

Osoby z jadłowstrętem psychicznym (anorexia nervosa) i Ci, którzy sporo stracili na wadze prawdopodobnie cierpią na pełnoobjawowy syndrom głodzenia się. Głodzenie się nie dotyczy jedynie wagi i jedzenia, ale wpływa na całokształt psychicznego i społecznego funkcjonowania.

Jednakże, istnieją pewne różnice. Mężczyźni z Minesoty, chcieli jeść i nie bali się przytyć, tak jak to jest w  przypadku osób z jadłowstrętem psychicznym.  Dlatego też, jadłowstręt psychiczny związany jest zarówno z niedożywieniem jak i zaburzeniem odżywiania.

Należy pamiętać, że zaburzenia odżywiania są chorobą psychiczną i najważniejszym z objawów anoreksji jest silny strach przed przytyciem. Nie jest to jednak zwyczajny strach, który odczuwa wiele kobiet i mężczyzn, którzy nie chcą przytyć, ale strach, tak silny, że nie pozwala osobom wyjść z choroby i przybrać na wadze.

U osób z zaburzeniami odżywiania doświadczenie silnego strachu przed przytyciem powoduje syndrom głodzenia się. Jest on jednak inny niż głód uczestników eksperymentu w Minesocie. Paradoks polega na tym, że jedyną drogą wyjścia z anoreksji jest wyjście z trybu głodzenia się, czyli przybranie na wadze – najbardziej przerażającej rzeczy dla osoby cierpiącej na jadłowstręt psychiczny!

Proces wyjścia z choroby

Strach przed przytyciem jest to coś z czym pomoże Ci się uporać terapia. Terapeuta okaże Ci zrozumienie, empatię i będzie zachęcał Cię, aby nauczyć się jeść na nowo.

Doświadczane przez Ciebie zmiany psychiczne i fizyczne są odwracalne, pod warunkiem, że zwiększysz i znormalizujesz przyjmowanie pokarmów, dostarczając przy tym energii, której potrzebuje Twój organizm. Zmiany psychiczne zazwyczaj trwają dłużej.  Poprzez zdrowe i regularne posiłki Twoje ciało odzyska siłę i przezwycięży objawy głodu. Aby uzyskać wsparcie, skonsultuj się z lekarzem, psychologiem, dietetykiem lub innym specjalistą.

Twój mózg nie będzie prawidłowo funkcjonować bez odpowiednich substancji odżywczych. Niedożywiony mózg ma problemy z przetwarzaniem i regulacją emocji, co oznacza, że Twoje nastroje i reakcje na sytuacje mogą być nieprzewidywalne.

Kiedy wrócisz do wagi, która jest dla Ciebie odpowiednia, zdasz sobie sprawę ze swojej siły i zwiększonych zasobów energetycznych. Twoje hormony i serce będą pracowały w zdrowy sposób, ale przez jakiś czas możesz jeszcze odczuwać lęk jeśli o jedzenie. Twój mózg potrzebuje trochę więcej czasu, aby powrócić do dawnej formy. Bądź cierpliwy, a na pewno mu się to uda!

Więcej o zaburzeniach odżywiania przeczytasz tutaj


Tłumaczenie: Barbara Malińska
Źródło:  http://www.cci.health.wa.gov.au/docs/starvation%20syndrome%20(2).pdf

Udostępnij