odpuszczanie

Samobójstwa wśród dzieci i młodzieży

Samobójstwo wśród młodych ludzi nieustannie od lat pozostaje poważnym problemem. Jest to druga z kolei główna przyczyna śmierci wśród dzieci, młodzieży oraz młodych ludzi, w przedziale wiekowym od 5. do 24 lat.

Większość dzieci i młodzieży, podejmujących próby samobójcze ma poważne zaburzenia zdrowia psychicznego, przeważnie depresję.

Wśród młodszych dzieci, próby samobójcze są zazwyczaj impulsywne. Mogą być one powiązane z uczuciem smutku, dezorientacji, gniewu lub problemów z uwagą i nadaktywnością.

Wśród nastolatków, próby samobójcze mogą być związane z uczuciem stresu, brakiem wiary w siebie, presji rodzicielskiej, chęci odnoszenia sukcesów, niepewności finansowej, rozczarowania lub straty. Niektórym nastolatkom samobójstwo może jawić się jako rozwiązanie ich problemów.

Depresja i uczucia związane z próbami samobójczymi są uleczalnymi zaburzeniami psychicznymi. Dziecko lub nastolatek potrzebuje, aby jego/jej choroba lub problemy zostały rozpoznane i zdiagnozowane, a także odpowiednio leczone przy pomocy wszechstronnego planu leczenia.

Myśli o samobójstwie i próby samobójcze często są powiązane z depresją. Oprócz depresji, inne ryzykowne czynniki to:

  • historia prób samobójczych w rodzinie,
  • ekspozycja na przemoc,
  • impulsywność,
  • zachowania agresywne lub destruktywne,
  • dostęp do broni palnej,
  • zastraszanie,
  • uczucie beznadziei lub bezradności,
  • dotkliwa strata lub odrzucenie.

Dzieci i nastolatki myślące o samobójstwie mogą otwarcie wygłaszać samobójcze stwierdzenia lub komentarze takie jak, „Chciałbym nie żyć,” lub „Już niedługo nie będę dla Ciebie problemem.” Inne znaki ostrzegawcze związane z samobójstwem to:

  • zmiany w nawykach żywieniowych lub snu,
  • częsty lub wszechogarniający smutek,
  • odsunięcie się od przyjaciół, rodziny i stałych czynności,
  • częste skargi na objawy fizyczne często powiązane z emocjami, takie jak bóle brzucha, bóle głowy, zmęczenie, itp.
  • obniżenie jakości pracy szkolnej
  • zaabsorbowanie śmiercią i umieraniem.

Młodzi ludzie którzy myślą o samobójstwie mogą także przestać snuć plany na przyszłość lub mówić o przyszłości. Mogą zacząć rozdawać innym ważne dla nich dobra materialne.

Ludzie często czują się niezręcznie mówiąc o samobójstwie. Jednakże, zapytanie swojego dziecka lub nastolatka czy ma trudności emocjonalne, obniżony nastrój lub myśli o samobójstwie może być pomocne. Konkretne przykłady takich pytań to:

  • Czy czujesz się smutny/(a) lub w depresji?
  • Czy myślisz o zranieniu lub zabiciu siebie?
  • Czy kiedykolwiek myślałeś o zranieniu lub zabiciu siebie?

Takie pytania nie poddają Twojemu dziecku pomysłów. Przeciwnie – mogą one pomóc upewnić się młodemu człowiekowi, że ktoś się o nie troszczy i dać Twojemu dziecku szansę porozmawiania o swoich problemach.

Rodzice, nauczyciele i przyjaciele powinni zawsze być nadmiernie ostrożni, jeśli chodzi o bezpieczeństwo. Każde dziecko lub nastolatek z samobójczymi myślami lub planami powinno być natychmiast poddane ewaluacji przez przeszkolonego i wykwalifikowanego specjalistę zdrowia psychicznego w celu podjęci niezbędnych decyzji, mających na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego młodego człowieka.

Źródło: https://www.aacap.org/AACAP/Families_and_Youth/Facts_for_Families/FFF-Guide/Teen-Suicide-010.aspx tłum. Zofia Wantuch

Udostępnij